Verslagen

Leuke verhalen over onze uitstapjes.

Eerste buitenduik 2008
Beurs bericht: Hilto 2006
Clubvakantie in Zeeland Hemelvaart 2006
Eerste buitenduik April 2006
Afdaling van de Ourthe 2006
Duikreis Egypte November 2004
De Duukers duikreis 2003
Gourmetten en laserschieten
Kanoën op de Niers

Eerste buitenduik 6 April 2008

Hallo,
Mijn naam is Leon Wöstmann, en ik ben in het najaar van 2007 bij De Duukers begonnen,
met mijn 1e ster duikopleiding.

Zondag 6 april 2008
Samenkomst om 09.00 uur bij de veiling te Grubenvorst naar mijn idee toch een vrij redelijke opkomst.
Van hier uit vertrokken naar de radio plassen te stevensbeek alwaar we ons klaar maakte om te gaan duiken.
Om 10.30 uur werd ik samen gevoegd met Freek om aan de eerste buiten duik in Nederland te beginnen
de kou viel mij mee maar het zicht was nihil dit was zonde.
Geen vis of plant gezien maar wel een goeie ervaring om in deze temperaturen in het water te liggen.
Maximale diepte van deze duik was 7.7 mtr  de duik duurde 26,43 minuten en het water zal +_ 6/7 graden zijn geweest .
Moet zeggen dat je wel even je draai moet vinden met duiken in koud water en tevens de situatie van het pak
hier moet je toch even aan wennen om je balans hiermee te vinden ik had bv zelf 12 kg lood bij mij
maar heb toch nog even 2 kg bij moeten nemen van Freek om goed beneden te komen.
Na de duik met het omkleden kwam de kou pas  op zetten dit heeft even geduurd voor de kou weer weg was.
Na het omkleden naar de camping het karrewiel te meerlo om te brunchen de brunch was goed opgezet en het was gezellig.
Kon helaas niet te lang blijven ivm andere afspraken.
Ik hoop nog een hoop duiken met de club de Duukers te kunnen maken en mochten er geen duiken gepland staan
en er zijn personen die toch tussendoor willen gaan duiken hou ik mij altijd aanbevolen om mee te gaan
ook tijdens vakantie periodes of op andere dagen dan zondags.
Ik zal hier voor degene die mijn gegevens nog niet hebben ze bij zetten:

Groetjes Leon

  Terug naar begin

Beurs bericht: Hilto 2006

Duikvereniging De Duukers uit Venlo promoot zich zelf op een toepasselijke wijze op de HILTHO. Vlak naast de hoofdingang staat een grote duiktank. En wie wil, mag best een sprong in het diepe wagen.

De Duukers, een duikvereniging afkomstig uit Venlo, telt 62 leden. Mannen en vrouwen in de leeftijd van 18 tot en met 70 jaar. Volgens voorzitter W im Weijers is de vereniging echt een familieclub. ‘Met uitstapjes gaan de partners en kinderen altijd mee. Bij ons is iedereen welkom. Door op de HILTHO te staan willen we nieuwe leden werven, maar ook laten zien dat je duiken niet alleen hoeft te leren via een duikwinkel. In november beginnen de lessen weer. Leden leren niet alleen duiken maar ook reanimeren en reddingszwemmen.' In de duiktank zwemmen, naast een duiker, ook echte vissen rond. Weijers vertelt dat de bezoekers heel verrast reageren op de glazen tank. ‘Bezoekers vinden het erg leuk om een duiker op deze manier te zien. En ja hoor, als iemand wil mag hij best zelf het water in gaan. Er zijn al enkelen geweest die het uitgeprobeerd hebben.

Bron: Beursberichten, een uitgave van Drukkerij van Lieshout Horst bv.

Klik hier voor enkele foto's.

Terug naar begin

Clubvakantie in Zeeland Hemelvaart 2006

 

Duikweek zeeland 2006

Maandagavond 22 mei komen Alex en ik aan in Bruinisse. Een aantal leden en familie zijn al ter plaatse en hebben zelfs al een duik gemaakt. Net zoals voorgaande jaren zitten we weer in de Stoofpolder. Een leuke jeugdherberg. Dit jaar logeren we in “de Mossel”. We zoeken een kamertje uit en schuiven aan tafel, want het eten is al klaar. Ondanks de slechte weersvoorspellingen heeft iedereen er toch veel zin in.

2004-5977-noordzeekrab
Dinsdagmorgen.. Een voor een worden de aanwezigen wakker. Theo bakt “soldaten-ei”, een goede bodem voor onze eerste duik. We gaan naar Aquadome. Ik maak een duik met Leo. Omdat wij nog in opleiding zijn, krijgen we de opdracht een vlag (kompaskoers) te zwemmen. Het is een leuke duik, er is veel te zien. O.a. komen we een grote naaktslak en grote krabben tegen. Dinsdagmiddag wordt de duik helaas gestaakt. De zee bij Zijpe is te onrustig door het weer. 2004-5948-sepia-groepje-sepias
Woensdag. Vandaag gaan we naar de Zeelandbrug. Onze eerste getijde duik maken. In deze tijd van het jaar zijn daar sepia's te zien. Met veel verwachtingen gaan we er naartoe. Nadat we in windkracht 7, regen en golfslag eindelijk in het water zijn met Edwin en Yolanda, valt het zicht helaas tegen. Andere duukers hebben de sepia's wel gezien. Tegen het einde van de middag gaan we naar Dreischor. Ondanks we bijna wegwaaien, trekken we het natte pak (Aaaahh koud!) weer aan. Maar niet voor niets, ditmaal is er veel te zien en goed zicht. ‘s Avonds arriveren er weer een aantal leden en wordt het is nog een gezellige avond.

Donderdag. De weergoden zijn ons beter gezind vandaag. De kids trekken hun laarsjes aan nemen hun emmertjes mee en we gaan met een grote groep richting aquadome. Daar ga ik met Danny een kruispeiling maken en kompas zwemmen. Het liep helaas niet allemaal gesmeerd, we zijn langs een boei gezwommen, zonder hem te zien. Uiteindelijk hebben we de opdrachten toch volbracht. De kinderen kregen zeesterren, schelpen, mosselen en wier in hun emmertjes.

De tweede duik hebben we bij Zijpe gemaakt. Er was veel stroming, maar we hebben veel gezien en Paul heeft wat foto's genomen. Toen we terug bij de Stoofpolder waren konden we lekker buiten in het zonnetje BBQ-en, en alle kinderen konden lekker buiten spelen.

 

Vrijdag. Zo goed als het weer gisteren was, zo slecht is het vandaag. Het regent aan 1 stuk door. We gaan weer naar Dreischor. Dat beviel de vorige keer ook. Nu gaan we aan de linkerkant het water in. Henk en Andriesa zijn er ook. Ik duik met Freek en mag de duik nu leiden. We hebben een diepe duik gemaakt. Het was erg koud op 20 meter . Dichter bij de kant was er veel te zien. O.a. veel zeekreeften.

Door het slechte weer laten we het vandaag bij deze duik. In de Stoofpolder wordt het weer een gezellige avond. Er wordt gegeten, gedronken, gelachen, “gekatand” en “gekoehandeld”. Als het bier op is besluiten een paar leden Bru te verkennen. Het moet erg gezellig en laat zijn geworden, alleen kan niet iedereen zich dat herinneren.

Kreeft | foto: Jos Krijnen

Zaterdag. Vandaag staan de duikers op tijd en “fit” op. We gaan vandaag boot-duiken maken op de “Theo”. Lekker luxe: Binnen omkleden en zo vanuit de boot direct het water in! De eerste duik bij Dreischor en de tweede duik bij 't Koepeltje. Bij 't Koepeltje was erg goed zicht en hebben wel allemaal een hele mooie duik gemaakt! Dat was een mooie afsluiting van de duiken van deze week.

Weer aan land aangekomen gaan we terug naar de Stoofpolder. Marleen, Freek, Alex en ik hebben lekker gegeten bij De Vrienden van Bru. Als we terug komen zijn we nog met een klein groepje over. Marij is jarig en trakteert. Er wordt voetbal gekeken en we doen nog een spelletje. En dan, oogjes toe in ons luxe stapelbed. Zodat we de volgende dag uitgerust naar Venlo kunnen rijden.

Ik wil iedereen bedanken die zich heeft ingezet om er een leuke week van te maken. Vooral de koks hebben goed werk verricht! Ook de inkopers, schoonmakers, afwassers enz bedankt! Ik hoop dat iedereen zich, ondanks het weer, goed vermaakt heeft. Hopelijk tot een volgend zonnig jaar!

Groet, Ellen

Klik hier voor enkele foto's.

Terug naar begin

Eerste buitenduik 9 April 2006

Hallo,
Mijn naam is Dave van den Bogaard, in oktober 2005 ben ik bij De Duukers begonnen,
met mijn 1e ster duikopleiding.
Na enkele maanden theorieles, en praktijk ( tot nu toe alleen in het zwembad )
was het zondag dan eindelijk zo ver, "mijn eerste buitenduik ".
Om 9 uur kwamen we met nog zo'n 15 man bij elkaar om gezamenlijk naar de duikstek te rijden.
Het Leukermeer in Well.
Het was erg koud de thermometer gaf 4 graden aan, dat had ik mij zo niet voorgesteld.
Dat was even wat anders als tropisch water, zon, zee, en strand hahahaha.
Maar goed het schijnt als je dit een paar keer hebt meegemaakt dat je het tropische klimaat nog meer gaat waarderen.
De eerste duik verliep prima even onwennig als je gewend bent 30 meter onderwater te kunnen zien, maar het zicht was best goed.
Onder goede en duidelijke begeleiding van instructeur Edwin verliep alles goed.
Helaas was er nog weinig te zien onderwater.
Na afloop zijn we met z'n allen gaan brunchen bij Jagersrust.
Al met al een hele leuke dag en ik verheug me al op de volgende duik.

groeten Dave

Klik hier voor enkele foto's.

Terug naar begin


Afdaling van de Ourthe zondag 12 maart 2006

Het is 09:15 uur als de heren Stefan, Wim, Hay, Roel, Lars, Sakir en Roland in een witte bus voor mijn deur stopte.

Vandaag gaan we weer naar België, naar Hamoir waar we deelnemen aan de afdaling van de Ourthe. Een jaarlijks terugkerend evenement georganiseerd door Sealover, de Duikclub/school van Aywaille. Deze organiseerd dit al sinds 1994 en is uitgegroeid tot een waar landelijk fenomeen, met veel media. Het gemiddelde aantal deelnemers ligt rond de 1000 met uitschieters naar 1800 deelnemers!

Snel pak ik mijn spullen bij ekaar en zeg ik mijn vrouw en kinderen gedag. We arriveren dankzij de perfecte routeplanner van Wim al voor 12.00 uur in Hamoir. Drinken (te) snel een kop koffie en besluiten om ons gereed te maken voor de afdaling. Inmiddels hebben we vernomen dat de trein naar Bomal, 9km stroomopwaarts om 13.05 uur vertrekt. Handen, voeten en gezicht worden goed met vaseline ingestreken, overgangen van pak naar hand/schoenen worden afgeplakt. Nadat we allemaal in het pak en gereed zijn lopen we naar het treinstation van Hamoir, het valt op dat het een stuk minder druk is dan vorig jaar! Mischien wel door de kou of het grote aantal afvallers van afgelopen jaar? Op het station hebben we nog onderling een kleine briefing als even later de trein arriveerd.

Als vanouds staan we opeengepakt in de treinwagon. Ik wens de overige jongens alvast veel sterkte toe. Wil een goede start maken omdat we één jaar hadden meegemaakt dat het startschot al was gegeven voordat we aan de waterkant gekomen waren. Tevens heb ik het voornemen om onder de 15de plaats (finish vorig jaar) te arriveren. Als de trein in Bomal stilstaat spoed ik me naar de waterkant. Zo, die beek gaat tekeer, het water is hoog, de stroming sterk. Er wordt ons dringend maar vriendelijk verzocht door de organisatie bij brugpeilers en oevers weg te blijven! Twee luide knallen kondigen het startschot aan. Ik gooi me in het water, even is het fris, dan geef ik me vol op weg naar de finish. Het zicht is praktisch 0, dus zie geen vis. De stroming en golven zijn op plaatsen enorm. Met name bij rotsblokken en brugpeilers. Bomen en struiken die langs de oever in het water, hangen vol met…ijsklontjes, een prachtig gezicht. Alleen moet je ze niet in je masker krijgen. Een kopgroep van +/- 10 personen zwemmen voor me, zo die gaan hard, wat kom ik hier doen, spookt er door mijn hoofd? Ze hebben wel witte startnummers in tegenstelling tot wij, die gele hebben. Enkele zwemmers haal ik nog in, dan is het op af en toe een gevecht met de stroming akelig rustig. Eerder dan verwacht zie ik de finish, die ik binnen het uur passeer.
Volgens de finishleiding ben ik als 12de gefinished. De andere jongens finishten ook prima. Bij de eerste 36 zaten 5 Duukers.
Dit is toch een prima resultaat en nu op naar de volgende uitdaging.

Voor meer informatie kijk op de site van Sealover.

Geschreven door Paul Janssen.

Klik hier voor enkele foto's.

Terug naar begin


Duikreis Egypte November 2004

Egypte, Quesir, vrijdagavond 5 november 2004. Het is al laat, rond 23.00 uur. We zijn net op The Queen Juliana, de boot waar we de hele week verblijven, aangekomen. Vanmorgen rond 08.00 uur stonden we nog in het koude Tegelen waar we bij elkaar kwamen voor weer een prachtige duikvakantie. Deze keer waren Henk, Lei, John, Paul, Theo, Wil, Rico, Rene, Jan, Richard, Patrick, Rob en Roland van de partij. Vanuit Tegelen via Nijmegen, Utrecht naar Schiphol. Voor Utrecht nog de gebruikelijke file en rond elf uur waren we op de luchthaven. Henk en ik haalden de tickets af en daarna konden we in een andere hal inchecken. Door de douane, nog even inkopen en op zoek naar een terras of bar. Het eerste halve litertje ging er snel in en er zouden er nog genoeg volgen. Lei, Theo, Patrick en ik stapten als laatste het vliegtuig in. De gereserveerde plaatsen golden schijnbaar niet meer, zodat iedereen apart zat. Sommige hadden een leuke buurman of vrouw, anderen zoals Henk werden er gek van. In ieder geval had niemand het geluk een mooie blonde schoonheid als reisgenote te hebben. Allereerst vlogen we in ongeveer viereneenhalf uur naar Luxor, waar het overgrote deel van de passagiers uitstapte. Na deze tussenlanding ging het verder naar Hurghada. In Hurghada was het rustig in de aankomsthal. Geen lange rijen, De visa kostten gewoon 15 dollar en geen stress bij de bagage-uitgifte. De bus stond al klaar, maar voordat we richting Quesir reden gingen we eerst nog enkele BVO-tjes halen bij Papas. De Egyptische wegen zijn hoofdzakelijk onverlicht, ook diverse auto's rijden zonder licht. Bumper kleven is nog altijd toegestaan. Inhalen in onoverzichtelijke bochten hoort erbij. Zingen achter het stuur, met losse handen rijden en achteromkijken als je met je passagiers bezig bent was de specialiteit van onze chauffeur. Kortom na twee uur flink doorrijden arriveerden we in de haven van Quesir. Duikspullen uitpakken, hutten indelen en om middernacht nog het avondeten. Het is nog altijd rond de dertig graden. De meeste slapen op dek. John, Theo, Lei, Jan en ik slapen op een rijtje. Door John zijn gezaag word ik regelmatig wakker. Dit moet morgennacht anders.

Zaterdagmorgen, wachten op de douane en om 08.00 uur varen we uit richting Safaga. We duiken allereerst op Het Grawa Reef. Jan is mijn buddy voor vandaag en omdat het de eerste duik is, is de maximale diepte 15 meter. Het is een leuk rif waar we al gelijk enkele aparte vissen zoals: koraalduivels, steenvis, krokodilvis, eenhoornvis, blauwspotrog, anemoonvis tegenkomen. Natuurlijk zitten er honderden andere kleinere felgekleurde vissen, het koraal is erg verscheiden en je waant je in een aquarium. Na deze proefduik varen we verder naar De Salem Express. De in 1991 gezonken veerboot. Overbeladen op het rif gelopen. Naar schatting zeshonderd mensen zijn hier verdronken. Het wrak ligt op een zij, persoonlijke spullen zoals radio's, schoenen, koffers, matrassen liggen op de zeebodem. Ook twee reddingsboten liggen ongebruikt langs het wrak. Met enige afschuw, me realiserend wat hier gebeurd is, duik ik langs het wrak. Onder de boeg zitten verschillende grotere vissen en op 15 meter diepte ga ik terug richting schroef. Nog door de looppaden, veiligheidsstop en opstijgen. De nachtduik maken we met bijna de hele groep op Shaab Sheer, een rif in de buurt van Safaga. Veel koraalduivels, een enkele papagaaivis, een vrij zwemmende murene. Ook zie ik een zee-egel die me niet eerder was opgevallen. Een lanszee-egel; donkerbruin tot zwart lijf met grote lichtbruine stekels. Nog iets aparts; een plakkerige slangzeekomkommer. Na de nachtduik zitten we met z'n allen nog op het dek en genieten van een Sakara Gold of een pastis. Rond tien uur leg ik me op dek in mijn Egyptische deken. John en Jan liggen een etage lager. Duizenden sterren en een licht windje.

Zondagmorgen halfzes varen we verder naar het noorden. Rene is voor vandaag mijn buddy en we duiken in twee groepen op een mooi rif, Abo Keefan. De zodiac zet ons af en we gaan even naar 40 meter. Alleen Richard zit nog dieper, en krijgt na de duik, van oom Henk op zijn klungels. Vanaf 18 meter en hoger wordt het rif mooier, kleurvoller en gevarieerder. Ook zit er ontzettend veel vis. Trompetvis, schorpioenvis, pauwbaars, koraalbaars, lipvis, doktersvis, kogelvis enz, Het is een prachtige duik en na drie kwartier gaan we weer uit het water. De tweede duik maken we op het Panorama rif. Een 5-ster rif.. Enige drift, geweldig zicht van 40 tot 50 meter. Rene en ik zitten weer in de tweede groep met Henk, Richard, Rico, Lei, Theo en Patrick. We zien veel blauwspotroggen en een Napoleonsvis van 1.60 a 1.80 lengte. Geweldig. Henk heeft ook deze duik weer gefilmd. Ik hoop dat hij de Napoleon er mooi op heeft staan. Verder naar Safaga. Onderweg worden we even vergezeld door een groep dolfijnen. 's Middags komt Hesham, de duikgids, aan boord. Hij had door autopech de boot gemist. Bij Safaga, Five Pinacles maken we de middagduik. Niet diep, geen stroming, een relaxte duik. Ieder buddypaar bepaalt zijn eigen route. Veel koraalduivels, twee kleine grijze murenes, twee gemarmerde murenes, een blauwspotrog. We gaan terug naar de boot waar we nog een klein rondje maken. Na een uur stappen we aan boord. Rico heeft problemen met zijn oren en heeft niet gedoken. De stemming is goed en Richard wordt opgehemeld voor zijn viskunsten. Alleen moet hij nu nog wat vangen. Rob daarentegen had al snel genoeg een visje op het droge. We maken de oversteek naar Sharm el Sheik. Van halfvier tot halfelf varen. De voorraad birra slinkt gestaag. We hebben een paar dorstige personen aan boord. Lei en ik drinken pastis. Het waait flink en het laatste half uur staat er een flinke deining. We slapen, vanwege de wind, op het achterdek en om 04.00 uur varen we verder naar Ras Mohammed. Halfzes briefing en om zes uur stappen we van boord. Ik zie direct een kleine rifhaai. De school barracuda's hangt in de stroming gevolgd door de makreel. We duiken met de hele groep en Patrick is mijn buddy. Onder ons het diepe blauwe; 900 meter. Tussen Shark en Jolanda Reef zwemt een flinke Napoleonsvis. Ook zitten er weer veel blauwspotroggen. We komen bij het wrak van de container met de wc-potten. We worden omringd door papegaaivis, keizersvis, picassovis enz. Patrick en ik duiken nog iets verder en komen een vrijliggende murene tegen. De stroming wordt langzaam sterker en we draaien ons om nu het nog kan. De zodiac pikt ons op en we gaan weer aan boord. Verder naar het noorden; naar de Dunraven.. Na iedere ochtend duik genieten we van het ontbijt. Iedere dag pannenkoeken, roerei of gekookte eieren, brood, toast met tomaat, diverse soorten kaas en natuurlijk koffie of thee. Prima geregeld. De tweede duik maken we op de Dunraven. Paul, Richard, Wil, Patrick en ik zitten in de eerste groep. We worden precies boven het wrak gedropt. Er staat een lichte stroming en bij de ketels gaan we het wrak binnen. Wil filmt iedere duik, er zit weer een murene. Wel een stuk kleiner dan vorig jaar. Ook zien we, verscholen achter een trap, een zeer schuwe volwassen egelvis. We gaan een paar keer door het wrak en komen er bij de schroef weer uit. We laten ons langs het rif driften. Keizersvissen, duivelsvissen, een leuke paarse naaktslak, murenes, anemoonvisjes. Patrick gebruikt erg weinig lucht dus gaan we de touwen voorbij en komen na een uur een paar honderd meter voorbij de boot boven. De zodiac pikt ons op. Ook Paul, Richard en Wil worden opgehaald. Iedereen aan boord, de boot vaart weer verder naar het noorden. We eten vier soorten pizza's als middag eten. We ankeren aan Het Wrak: De Thistlegorm. Er liggen nog zeven andere boten. De meeste zullen vanavond wel vertrekken.

Maandagmiddag, de eerste duik op de Thistlegorm. Patrick en ik gaan over en in de bovenste twee dekken. In de kapiteinskajuit zit een geelbruine koffervis. Een blauwe koffervis, een vierkleurennaaktslak, een krokodilvis en een reuzenzeebaars zijn de aparte vissen. Enkele uren later maken we de nachtduik. We gaan op het juiste moment. Alleen onze groep zit op het wrak. We gaan op zoek naar de steenvis, die wij niet gezien hadden. Ook nu zien we hem niet. Wel zien we de gele koffervis weer en de bruid van de zee zie ik dit jaar voor het eerst. We gaan terug naar het ankertouw waar Hesshan wacht tot iedereen terug is. We hangen aan het touw en maken onze veiligheidsstop. Een groep van wel vijftien vleermuisvissen komt nog voorbij. We slapen met z'n achten op het achterdek, de rest slaapt beneden. Om 05.15 worden we gewekt en voor zes uur liggen we er weer in. We zijn de eersten. Patrick en ik beginnen bij het onderste dek en duiken over de legervoertuigen, BSA en Norton motoren, krukassen, laarzen, spiralen van bedden en vliegtuigonderdelen. Heel goed zicht en lekker rustig. We komen slechts drie andere duikers tegen. We gaan door het hele wrak. Ieder ruim gaan we in en bij het gebombardeerde gedeelte komen we er weer uit. Er staat een lichte stroming en we proberen de tekst op de granaten te ontcijferen. We duiken over het achterschip. De computer geeft drie minuten deco aan en ik heb nog 80 bar. Patrick heeft nog 100 bar. We duiken langs de schroef en gaan terug richting ankertouw. Decostop en aan boord. Het is zeven uur, de eerste dagboten meren aan. Op een gegeven moment liggen er zeventien boten. Rond tien uur maken we de tweede duik. Er staat een sterkere stroming. We duiken over het beschadigde gedeelte, daar waar de voltreffer was ingeslagen, munitiekisten, twee rupsvoertuigen, het ongebruikte boordkanon, nog een treinstel en komen bij de schroef. Diepte dertig meter. We gaan terug richting het voorschip, een grote murenekop steekt tussen de resten omhoog. Twee poetsvisjes zitten in zijn bek. De krokodilvis komen we ook weer tegen. Het is erg druk, veel duikers. We zien nog een tweede murene, een kleine naaktslak, een napoleonsvis, trompetvissen en de school vleermuisvissen. De laatste minuten op het wrak. Henk, Richard, John en Jan hangen aan het touw. Alleen onze filmploeg, fotograaf Paul en cameraman Wil, zit nog op het wrak. Hesshan zit zwaar in deco omdat hij op iedereen wacht. Iedereen aan boord en we varen weer verder. Richting het zuiden, richting Hurghada. De middagduik, op Shag Reef, moet een stromingsduik worden. We worden bij een klein wrakje, de Sara H. gedropt. Helaas geen drift; drie kwartier ploeteren. De schildpad, de murene en de andere aparte vissen maken veel goed. Als we echt stroming tegen krijgen stijgen we op. Ook de tweede groep komt boven water en we gaan met z'n allen in de zodiac. Rico gaat regelmatig snorkelen en ontdekt een kleine adelaarsrog. Hij cirkelt over de zeebodem, een kleine tien meter onder hem. Theo heeft een vis gevangen. Met slechts een lijntje, haakje en stukje inktvis. Richard probeert ondertussen in Het Guiness Book te komen. Het langst vissen in de Rode Zee zonder iets te vangen. Wel het beste materiaal maar geen beet. We varen naar Gubal Island en zij die geen nachtduik maken pakken alvast een pilsje. Bij ons is het de omgedraaide wereld. Andere groepen drinken 2 tot 3 kannen water van twintig liter per dag. Bij ons een kan per 2 tot 3 dagen en veel cervezas. We ankeren bij Sha'ab Abu Nuhas, het scheepskerkhof. Volgens Hesshan liggen er zeven wrakken. Het is windstil, de zee strak als een spiegel. Het betrekt en er vormen zich donkere wolken. Met een aantal maken we toch de nachtduik om een klein rif. Er zitten een aantal inktvissen, papegaaivissen, duivelsvissen, een kleine murene en de inmiddels bekende lanszee-egels. De dertig meter terug naar de boot gaan vol tegen de stroming in. Je komt amper vooruit en er worden touwen uitgeworpen zodat we ons vooruit kunnen trekken. Alleen Jan heeft het zonder touwen gehaald. Moe stappen we aan boord. Na het eten liggen we nog even op het dek. Rob en Rene slapen al om negen uur. Voor tien uur ligt iedereen op zijn slaapplaats. De stikstof begint te werken. Om halfacht hebben we briefing, het is inmiddels woensdag.

We gaan in twee groepen naar de Ghiannis D. Rob is vandaag mijn buddy. Het is tamelijk druk, toch hebben we alle ruimte om het wrak te doorkruisen. De machinekamer, vol met glasvisjes, de betegelde hutten, de brug en over het, door de zee, stukgeslagen gedeelte naar de boeg. Na 51 minuten met zijn allen in de zodiac. Onderweg komen we een groep dolfijnen tegen. Snel springen Paul, Rene, Rob, Richard, Patrick en ik in het water in de hoop dat ze blijven spelen. Helaas zwemmen ze steeds verder weg en moeten wij een heel stuk terugzwemmen naar de boot, alvorens de zodiac ons weer oppikt. Goed voor de eetlust. Het ontbijt wacht al. Na het ontbijt zit ik nog even met Hamada, de kapitein, en Hesshan te praten. Ik vertel hem: "We might have a problem. Just like you had yesterday with your water. (Door een lekkage raakte het douchewater op). Hamada: Oh which problem do you have ?. Well we are running out of beer, there are only four cans left". Hamada: "You are only 13 divers and I have already two trays extra beer than normaly. It's all gone and you drink too much". Toch belooft hij mij om op de andere boten te kijken als hij nog iets voor ons kan doen. Richard heeft ondertussen zijn vis gevangen. Ook nog een aparte. Hij vangt dus zeldzaam een vis maar dan wel gelijk een zeldzame. De tijd vliegt en we maken de tweede duik op de Carnatic Theo, Patrick, Lei, Jan, Rob en ik zitten weer in de tweede groep. We dalen af, twee blauwspotroggen liggen in het zand. De spanten van het houten schip steken recht omhoog, bij de schroef ligt een krokodilvis. We duiken tussen het wrak, dat heel mooi met koraal begroeid is, en het rif richting boeg. Nog een krokodilvis. Op sommige plaatsen gaan we in het wrak. Overal schijnt licht naar binnen. We gaan terug naar de schroef, naar de krokodilvissen. We hebben geluk want we zien daar ook nog een napoleonsvis. We maken de opstijging en zien dat de zodiac nog niet terug is en maken nog een klein rondje over het rif. Picassovis, anemoonvisjes, je ziet weer alle soorten. Terug aan boord, waar de eerste groep zich al aan verkleden is, begin ik gelijk over de grote Feathertail Stingray. John reageert, zoals verwacht, gelijk en vraagt naar alle details. Hij vindt het jammer dat hij die niet gezien heeft. Je had zijn gezicht moeten zien, de rest lacht heimelijk en speelt het spel mee. Tijd voor spaghetti met kip, groentes en salades. De middag duik maken we op Syul Shagira. Een zeer relaxte duik, lichte drift, geen inspanning en maximale diepte 15 meter. De tweede groep bestaat weer uit dezelfde personen. We zien een vierkleurennaaktslak en een bonte kieuwnaaktslak vlak bij elkaar. Er zit een inktvis, die voortdurend van kleur verandert. Wil filmt dit gehele schouwspel. Natuurlijk zien we ook weer murenes, papegaaivissen en diverse andere interessante vissen. We duiken een uur en op het eind zien we ook nog een schildpad voor John. Hij heeft hem weer niet gezien en baalt hiervan. Moet hij maar met de goede groep meegaan. We gaan naar Erg Um Qamar voor de nachtduik. Ik snap de briefing niet helemaal en wordt een beetje uitgelachen. We worden door de zodiac gedropt en houden het rif aan de rechterhand. Rob en ik volgen de groep. Op het zanderige gedeelte ontdekken we een murene. Iets verderop zit een Spaanse Danseres, een prachtige rode naaktslak. We duiken ondertussen al een half uur en enkelen hebben de accu van de duiklamp leeg. We hadden de doorgang al lang moeten vinden. Lei geeft na 45 minuten aan dat we moeten opstijgen. We zien de boten aan de andere kant van het rif liggen. Maar geen zodiac. We schijnen met onze lampen en worden uiteindelijk ontdekt. Met moeite vindt hij een vaargeul door het rif, dat aan de wateroppervlakte ligt. Op de boot krijgen we van Hamada wat te horen. Als er stroming had gestaan hadden ze ons die nacht niet meer gevonden. Hij heeft gelijk en de volgende keer zullen we bij twijfel eerder moeten opstijgen. Ondanks dat we binnen de tijd en diepte blijven kan er nog wat verkeerd gaan. Na deze reprimande gaan we aan tafel. De laatste nacht op zee, de tafels gedekt, kaarslicht, de schotels prachtig opgemaakt, een grote kalkoen. De kok heeft super zijn best gedaan. Hoe krijgt hij het voor elkaar. Ook voor nieuwe pivots hebben ze nog gezorgd. Na het eten nog de gebruikelijke speeches en hopelijk tot de volgende keer. Na het eten zitten we nog tot tien uur op het dek. Door de aanhoudende zuidenwind is het nog steeds warm. Om zes uur vaart de boot af. We duiken bij Umm Qamar. Lei en ik zijn de buddy. We zoeken even de diepte op en gaan dan al snel naar 15 meter. Prachtig waaier en tafelkoraal. Vlak voordat we omkeren zien we een blauwe koffervis. Wil zet hem op de film. We komen terug bij het ankertouw. Lei en ik besluiten nog vijf minuten door te gaan. Vlak daarna zien we een schildpad boven op het rif. We gaan hem achterna en gelukkig zwemt hij richting het ankertouw, waar er nog enkele in het water zitten. John heeft nu zijn schildpad gezien. We varen verder naar Careless Reef. De laatste duik, met de hele groep, Hesshan en Farq, duiken we langs het rif. Het stikt er van de murenes. Blauwspotroggen liggen in het zand. Op het eind van de duik zie ik iets vreemds. Een kleine vis zit aan een "steen". Ik bekijk de steen dichterbij en zie twee kraaloogjes. Ik waarschuw Lei. In eerste instantie ziet hij hem niet. Dan komt er beweging in de steen en huppelt hij over het zand. Of het is een Arabische steenvis of een hengelaarsvis. Een echte zeldzaamheid. Na de duik varen we terug naar Hurghada waar we rond twee uur in de haven bij het Hilton aanleggen. Rene, Rob, Richard, Patrick, Rico en John, Paul, Wil en Jan gaan naar het centrum om te winkelen. Theo, Henk, Lei en ik zetten ons op het terras bij het strand. Het is erg warm dus drinken we enkele stella's. Om halfzeven kunnen we pas eten. We hebben een schitterend uitzicht en waarschuwen elkaar, volgens het systeem van Hai Teewen, als er vrouwelijke schoon voorbij komt. Met het uur wordt er meer gelachen. Na het eten gaan we ook even inkopen doen. Jan en Wil gaan met ons mee. De rest is al weg. Tegen 22.00 uur gaan we ook naar Papas. John en Paul zijn er nog. We nuttigen nog enkele flessen stella en proosten op de mooie vakantie. Theo, Paul, Wil en John gaan nog naar de Papas Beach club, waar Rene en de rest ongetwijfeld zullen zijn. Tegen halfdrie gaan we terug naar de boot. Vrijdagmorgen. Iedereen is heelhuids terug en aan boord gekomen. De plaatselijke middenstand heeft goede zaken gedaan want bijna iedereen is met een eigen taxi teruggekomen. De verhalen komen los. Paul is zijn portemonaie verloren. Iedereen heeft zich dus goed geamuseerd en kwam in benevelde toestand terug. Op een gegeven moment komt Richard met de vraag wie zijn portemonaie kwijt is want hij heeft er twee. Paul is opeens weer 't menke. Vannacht had hij nog met drie kelners met zaklampen de hele discotheek afgezocht terwijl Richard zijn portemonaie had. Jaja….

Na het ontbijt opruimen, inpakken en nog even naar het terras. Om drie uur worden we door de taxibus naar het vliegveld gebracht. Terug naar het winterse Nederland. We hebben een prachtige duikweek achter de rug. Tot de volgende keer.


Roland
Klik hier voor enkele onderwaterfoto's.

Terug naar begin

De Duukers duikreis 2003

Het is donderdagmorgen zes november. Eindelijk is het zover, we gaan een weekje duiken in de Rode Zee. Hai, Rene, Andriesa, Henk en Lei zijn om zeven uur bij mij thuis. We drinken nog koffie en we vertrekken richting Schiphol. Door de vele files komen we pas om 11.00 uur op de nationale luchthaven aan. Fred en Peter, twee bevriende duikers uit Spijkenisse zijn er al. We checken in en doen nog wat inkopen in de tax-free zone. We vliegen "a la carte" met Transavia. Het vliegtuig is bomvol en a la carte betekende in dit geval dat bijna alles al uitverkocht was. Ook de prijzen waren niet bepaald tax-free, maar na een kleine vijf uurtjes met de benen krom gezeten te hebben landden we op Hurghada Airport. Lokale tijd 18.15 uur het is al hartstikke donker. In de aankomsthal kopen we de verplichte visa. De prijzen variëren per loket 15, 18 of 20 dollar. Dit hangt van de grootte van de rij voor het loket af. Ook bij de band waar de koffers opgehaald worden zijn er te behulpzame egyptenaren. Voor een zacht prijsje halen ze ongevraagd de koffers van de band. Hier trappen wij natuurlijk niet in meneer. Buiten staat de eigenaar van de boot ons al op te wachten en gezamenlijk met nog vijf andere Nederlandse duikers stappen we in de kleine bus die ons naar de boot brengt. Langs de wegen liggen de prachtige hotels, bouwvallen en wooncomplexen door elkaar. De meeste auto's rijden zonder licht en er wordt voortdurend getoeterd. Iedereen doet het.

De Queen Juliana ligt in de haven bij het Hilton Beach hotel. Een prachtige boot met zes hutten met eigen douche/wc. Achmed de duikgids houdt een kort welkomstwoord. Duikspullen klaarmaken, de hutten indelen en daarna eten en nog wat drinken. Vannacht blijven we in de haven. Op het pleintje is er een feest en vanaf het bovendek hebben we er een goed zicht op. Een buikdanseres met wielrenbroek vertoont haar kunsten en Henk en Rene gaan aan land voor een nadere inspectie. Rond 23.00 uur zoeken we de hutten op. Rene en Ik delen hut nr. 6. Deze ligt net als nr.5 van Hai en Lei achter in de boot. Rond twee uur word ik wakker. Lawaai en een diesellucht doordringen onze hut. Er wordt nog onderhoud aan de motor gepleegd. Ik pak mijn deken en leg me buiten op het voordek. Hier zal ik nog vaker slapen. Nadat de douane de boot heeft gecontroleerd varen we de haven uit. We gaan richting Sharm-el Sheik. Hebben we een cruise geboekt voor de Hurghada kant gaan we weer naar Sharm.
De eerste duik is op een Rif: Small Erg. Gelijk een prachtige duik. Gezien: blauwspot roggen, murenes, een prachtige wrattennaaktslak, grote scholen glasvisjes, een egelvis, diverse soorten wimpelvissen en koraalvlinders. Te veel om te onthouden en op te noemen. Na het eten duiken we op het wrak van de Giannis D. Een mooi wrak met een interessante machinekamer. Lekker donker en veel glasvisjes in de ruimen. We maken de duik op het rif af en laten ons lekker in de stroom driften. We worden opgepikt door de zodiac en weer naar de boot teruggebracht. Aansluitend maken we gelijk de oversteek naar Sharm. De golven zijn hoog de boot kraakt en piept. We worden van links naar rechts geslingerd. Te vergelijken met vier uur aan een stuk in de hobbelende geit van Klein Zwitserland. Ik ga beneden in de lounge liggen zodat mijn maag weer wat rustiger wordt. Dat idee hadden er blijkbaar al meer. Na het eten maken Fred en Peter nog een nachtduik. Wij zitten op het dek. Biertjes, pastis en lekker chillen. Ik slaap weer op het dek. Een duizend sterren hotel. Een windstille en wolkloze hemel. Prachtig. Om 04.00 uur worden de motoren gestart en varen we naar de Street of Tiran. Om 06.30 maken we de eerste duik op het Jackson Reef. Koraalduivels, schildpaden, napoleons, papegaaivissen, clownsvisjes en diverse soorten baarzen. De tweede duik maken we op het Thomas Reef. We gaan niet de canyon in maar duiken langs in het rif. Ook weer veel onderwaterleven en prachtige koralen. Na het duiken liggen we altijd op een van de drie dekken. Het weer is prachtig, alleen waait het soms hard. Hai probeert onherkenbaar als neger thuis te komen en ligt bijna constant in het zonnetje. De middag duik maken we op het Gordon reef. De zodiac brengt ons naar de rand van het rif en we duiken in de afgesproken richting. We duiken tegen de stroming in en de stroming wordt steeds sterker. We besluiten om te draaien en laten ons lekker driften en komen de tweede groep tegen die allereerst nog tegen de stroming inzwemt, maar ook snel genoeg besluit om te draaien. Tussen het koraal verschuilen zich duizenden vissen. Je hoort het knagen van de papegaaivissen aan het koraal. In het diepe blauwe zwemmen makrelen en tonijnen. Het is weer volop genieten en relaxen.

Na achten maken we een "nachtduik" bij Ras Cathy. Hai en ik duiken samen. Het zicht is zeer goed en bij het licht van onze lampen zien we de vele koraalduivels die op jacht zijn. Een kleine slang, vleermuisvissen en andere soorten komen we tegen en op het eind van de duik zijn we getuige van een spannend gevecht. Een grijze murene grijpt een koraalvlinder en probeert hem in zijn geheel te verslinden. Helaas is zijn bek te klein om de koraalvlinder in zijn geheel binnen te krijgen. De murene komt helemaal uit zijn schuilplaats en slingert zijn lichaam om zijn slachtoffer heen en probeert hem te wurgen. Een koraalduivel komt al kijken als er iets voor hem overblijft. Na enige tijd laat de murene los en zwemt de koraalvlinder enigszins verdwaasd weg. Een werkelijk indrukwekkend gevecht op leven en dood.
S' avonds liggen we weer in de buitenlucht op het dek. Ondertussen slapen Hai, Rene en Lei ook buiten. Vijf uur s'ochtends. De motoren worden gestart en we varen naar Ras Mohammed. We zijn de eerste groep op deze drukbezochte duikplaats. Het is dan ook pas kwart over zes als we te water gaan. Met de hele groep duiken we langs Shark reef. Grote scholen makreel en barracuda hangen in de stroming. Op het rif veel kleine vis. De drop-off loopt enige honderden meters door. We zijn bijna rond Shark Reef als er twee hamerhaaien uit de diepte komen. Iedereen heeft ze gezien behalve. Ikzelf. Jammer maar je kunt niet alles zien. Het is sowieso een prachtige duik. Roggen, steenvis, koraalvlinders, murenes. Op het eind van de duik komen we bij de kapotte container met toiletpotten. Het was weer mooi en het is tijd voor het ontbijt. Het ontbijt bestaat iedere morgen uit brood, Egyptisch brood, pannenkoeken, eieren, vlees, kaas, cornflakes, fruit en diverse soorten jam en honing. Werkelijk heel goed en beter dan in menig hotel.

Ondertussen varen we verder naar de Carnatic. Een wrak op een maximum diepte van 28 meter. We duiken buiten om het wrak naar achteren. Een werkelijk enorme Napoleonsvis ligt in het zand. Onder het wrak; blauwspotroggen. We gaan naar binnen. Overal in en onder kijken. Lei ontdekt een murene van zo'n twee en een halve meter, een prachtig exemplaar. We vervolgen de duik langs het rif. Prachtige kleuren hard en soft koraal met daartussen veel vis. Net een aquarium met een lekker temperatuurtje. Na de duik vertrekken we naar de Thistlegorm, het wrak van de Rode Zee.
In totaal duiken we vier keer op de Thistlegorm. Allereerst een middagduik. Maximaal afgesproken duikdiepte; 20 meter. Rene en ik duiken door de bovenste dekken. Er zit veel vis (fluitvissen, barracuda, makreel) buiten het wrak. Ook zien we een flinke steenvis. Een mooie verkenningsduik. We blijven die nacht, als enige boot, voor anker liggen bij de Thistlegorm. Rene en ik zijn als eerste op het wrak tijdens de nachtduik. Wel twintig grote vleermuisvissen hangen in de lichte stroming. Een schuwe geelbruine koffervis verschuilt zich achter een stuk ijzer. Op het dek ligt een vreemd dier. Het blijkt een reuzenzeekomkommer te zijn. Een zeldzaamheid in de Rode Zee. We gaan boven over het wrak. Jammer genoeg mogen we maar dertig minuten wegblijven. Na de veiligheidsstop. Douchen, omkleden en een pilsje. Rond 23.00 uur ga ik slapen. Het waait hard dus slaap ik in de lounge. Good morning, Achmed roept ons om half zes op. Om zes uur duiken. We zijn de enige boot dus het hele wrak is van ons. We duiken door de verschillende dekken. Jeeps, motoren, laarzen, massa's banden, minutie, gewerenkistjes, vliegtuigvleugels. Een geweldige ontdekkingstocht. Na een klein uurtje zijn we weer aan dek. Om 09.30 uur gaan we weer. Het wordt ondertussen al drukker en liggen er uiteindelijk negen boten aangemeerd. De vierde en laatste duik. We gaan buiten om het wrak. De locomotief staat ongeveer twintig meter verderop. Bij de grote schroef (30 meter diepte) maakt Henk een statiefoto van ons. We vervolgen onze duik hogerop want het is bijna decotijd. Een krokodilvis ligt achter een kajuitje te slapen. Nog even op de film en de veiligheidsstop aan de ankerlijn. Na een kleine drie kwartier zijn we weer aan boord en vervolgen we onze reis. S'middags duiken we op Shag Reef. De zodiac dropt ons bij de Sara H; een klein wrakje. Van daaruit laten we ons een drie kwartier driften.

Met flinke snelheid zweven we boven het prachtige koraal. Na 50 minuten moeten we opstijgen want we moeten nog een flink eind varen. We overnachten bij Gubal Island, waar Peter, Rene, Hai, Lei en ik de nachtduik maken. S'nachts zie je dus ook veel leven op het rif. Fluitvissen, een gigant van een murene, blauwspotroggen, een bruine egelvis, twee steenvissen en een zeer vreemde vis. Een echte steenvis (Indian Walkman volgens Achmed); Waarschijnlijk de meest giftige vis ter wereld. Met zijn kleine pootjes huppelt hij over het zand.Lei geeft aan dat hij dorst heeft. Een internationaal bekend signaal en dus moeten we het water uit. Er valt weer genoeg te bepraten en we maken nog maar een nieuwe fles pastis open. Rond elf uur gaan we weer tevreden slapen want morgenvroeg maken we een driftduik op Bluff Point, Gobal Island. Achmed, onze duikgids hanteert, tot ieders tevredenheid, een strak schema. Het is iedere morgen zeer vroeg, maar daartegenover staat dat we bijna iedere keer als eerste groep op de duikstek zijn. We laten ons zo'n twee kilometer driften en we zien weer mooie vissen en een karetschildpad. De zodiac pikt ons op en we varen terug naar de boot. Tijd voor het ontbijt.
S' middags duiken we weer op de Giannis D. Er werd gestemd, Carnatic of Giannis D. en het werd de laatste. Het is er erg druk. Er liggen wel 10 boten. Omdat het wrak op een zij ligt is het continu dalen en stijgen. Jojoduiken, De machine kamer is prachtig en er zitten tienduizenden glasvisjes in. We varen verder richting Hurghada en maken na het middag eten een duik op Small Erg. Het middag en avondeten is ook iedere dag zeer goed. De kok is een ware meester op zijn driepits fornuisje. Iedere maaltijd is er vlees, vis, groente, tomaten, een pastagerecht en een aardappelgerecht met bijbehorende sauzen. Er is altijd keuze genoeg. Small Erg is een uitgestrekt koraalrif maar we ontdekken weinig interessante dingen. Ik besluit geen nachtduik, die ook hier gepland was, te maken. Dus na het douchen op het dek liggen en enkele blikken Stella. Rond zeven uur avondeten en de laatste nacht op open zee is aangebroken. De laatste pastis wordt gedeeld. Ondanks dat het flink waait slapen Lei en ik op dek.

De laatste duikdag is aangebroken. We duiken op Umm Qamar. Een prachtige duik van 75 minuten. Qua onderwaterleven misschien wel de mooiste duik. Ik zie nu ook regelmatig blauwstekel eenhoornvissen met hun spitse punt op hun kop. Voorheen zijn ze me eigenlijk niet opgevallen. Na het ontbijt nog even slapen en de voorlaatste duik maken we op hetzelfde rif. Koraalduivels, murenes en een reuzenkogelvis. Op een gegeven moment komt een adelaarsrog uit de diepte. Spanwijdte 2 tot 2.5 meter. Sierlijk glijdt hij door het water. Een prachtig gezicht. Het was weer de moeite waard.

13.30 uur de laatste briefing voor de laatste duik. Tijdslimiet en dieptelimiet i.v.m. het terugvliegen op donderdag. Fred en ik duiken samen. We zien gelijk een krokodilvis, een mooi rif met veel soorten barzen, een blauwspotrogje, veel murenes. Op de terugweg komen we Lei, Andriesa en Henk tegen. Ze zitten achter een schildpad aan. De laatste minuten onderwater. Nog even genieten. Nog een loszwemmende murene. Na 47 minuten stappen we op de boot. Spullen uitspoelen. De boot vaart terug naar Hurghada. Nog een nacht aan boord en morgenavond naar huis. We hebben een prachtige vakantie gehad. Je kon maximaal 22 duiken maken en de laatste dag werd afgesloten aan het zwembad van het Hilton Beach Hotel van Hurghada.

Roland


Terug naar begin

Gourmetten en laserschieten bij Taurus

Op zaterdag 1 november had de evenementencommissie een activiteit gepland Gourmetten en laserschieten bij taurus in velden. Zoals gewoonlijk moest men zich van te voren opgeven in het clublokaal, en dit hadden ook veel mensen gedaan waardoor we met een groep van ongeveer 30 personen om 19.00 uur bij taurus aankwamen. De eerste drankjes werden genuttigd en we moesten even wachten totdat we konden laserschieten dit gebeurde in twee groepen.
In een soort ruimteschip werd uitleg gegeven over hoe het laser schieten werkt, en toen moesten we onze uitrusting aandoen en het laserschiet avontuur kon beginnen Het was net het wilde westen , rennen ,schieten ,sluipen ,en zoveel mogelijk mensen die niet in je eigen team zitten neerschieten dit werd echter niet door iedereen goed begrepen want achteraf kon je via een score lijst zien dat er net zoveel "eigen "treffers waren als dat er tegenstanders werden neergeschoten.
Voor Mario en Edwin ( militair en hobby militair ) was 20 minuten veel te kort. Ze waren zo fanatiek , dat er zelf zweetdruppels te zien waren !!!! Maar goed ! Het was hartstikke leuk .

Na dit spel konden we al vrij snel aan tafel om te gourmetten. Het eten was lekker ( dit heb je tenslotte zelf in de hand want je moet zelf bakken ) En er was ook meer als genoeg ( theo gooide zelfs dingen in de lucht die eigenlijk in je pannetje terecht moesten komen ) er was ook nog een salade bar bij en er werden frietjes bij geserveerd .
Ondertussen begon er een verdieping lager de karaoke bar te draaien en Theo en Patrick konden hun vocale drang niet meer onder controle houden en vonden dat ze ons ervan moesten laten meegenieten . Dit is goed gelukt want na diverse kapotte ruiten en gehoorbeschadiging voor ieder die aanwezig was , was het liedje na 6 minuten toch alweer afgelopen. Wat vonden we dit toch erg !! Na het eten kon er nog even nageborreld worden in en om de karaoke bar. Kortom : Het was gezellig en lekker !!

Op naar het volgende uitje !

Stefan Fransen


Terug naar begin

Kanoën op de Niers

Per kano over de Niers, Zaterdag 18 September Het is al weer 13.00 uur als ik mijn spullen bij elkaar pak.. Vandaag gaan we met de Duukers kanoen over de Niers in Gemert. De weergoden zijn ons goed gezint, het is prachtig weer, het is zelfs warm. Snel spring ik mijn fiets,op naar Theo en Gert in Tegelen, waarmee ik meerij . Daar aangekomen drinken we nog een kop koffie en gaan dan op weg naar Gemert.

Dankzij de goeie navigatie van Ronald en Hay rijden we in één keer goed naar de plaats van bestemming (echt een wonder). Bij binnenkomst valt al direct op (en niet alleen door mij), dat er géén bier gedronken wordt! Dat kan pas na afloop van de kano tocht.. Nadat iedereen binnen gedropen is, stappen we in zeg maar het "boemeltreintje"dat inmiddels is gearriveerd. Plaatselijk regende het wat van een waterpistool dat iemand meegenomen had, gezien het schitterende weer was dit geen probleem. Na een rit door de dorps-kern rijdt ons "boemeltreintje"de verharde weg af het weiland in. We mogen uitstappen en we vervolgen onze weg lopend door het weiland naar de rivier.
 

Daar aangekomen krijgen we een briefing over het kanoen. Het is n.l.niet toegestaan dat je je achterbuurman/vrouw met de peddel raakt en zo. Ook kunnen we een groepje samenstellen die in een kano mogen, ja er was zelf een 10 persoons kano. Ik kies voor een één persoonse kano. Mij werd gevraagd als ik bang was voor water, nou, niet echt was het antwoord, kom wij duiken toch! Dus ik wordt door de eigenaar vanaf de kant het water in gelanceert. Gelukkig gaat de punt van mijn kano niet helemaal onderwater, gelukkig krijg ik ook geen water binnen, wel effe schrikken.

We vervolgens onze tocht stroom afwaarts van deze rivier door het mooie landschap. Af en toe keren we, om te kijken waar de rest van de groep blijft, er wordt heel wat afgelachen, gesnoept en (fris) gedronken. Op de grote kano zit Freek en zijn bemanning, in een drie persoonse zit de camera ploeg, Gertie, Henk en Theo. Zover ik weet is er niemand gekapseisd of echt nat geworden. Wel was er één kano die erg vaak in het riet verdween! Na ruim 1,5 uur kwam de finish in zicht, je armen begonnen ook wel een beetje zwaar te worden. Na iedereen aan de wal geholpen te hebben, en de kano's op het droge getrokken te hebben, gaan we te voet op weg naar het begin punt.

Aangekomen bij het vertrekpunt is het eerst even opfrissen, en effe een pintje pakken. Niet lang daarna roken we de barbeque al, en verplaatste we ons naar de binnentuin achter het gebouw. Bij Stefan en Jan Willem, die al flink aan het bakken en braden waren, kon je je bestelling opgeven. Ja, dat was even lekker vertoeven, leker eten, goed weer, wat wil je nog meer. Ja, ook een goed gesprek. Voordat je het weet is het al weer 23.30 uur, en is het tijd voor op te stappen. Een compliment voor de evenementen commissie, een prima keuze. Absoluut voor herhaling vatbaar. Iedereen bedankt die aan het slagen van deze dag zijn bijdrage geleverd heeft

Paul

Terug naar begin